Da capo

เครดิต >>　raw-paradise

รูเน่ "แผลที่อาจารย์เป็นผูู้มอบให้งั้นรึ.. ทำเป็นพูดดีไป แต่ดูท่าแค่ทำให้แขนข้างหนึ่งเป็นอิสระก็เต็มกลืนแล้วไม่ใช่รึ" "แต่ไม่มีทางคลายสะกดทั้งร่างออกได้หรอก"
ชิ "คนที่อ่านชีวิตของผู้อื่นได้แค่จากตัวอักษรอย่างเจ้า คงไม่มีวันเข้าใจ" "ความลึกซึ้งของแผลนี่!!!"

ชิ "เคียดแค้นผมอยู่!!!" "........."
ฮาคุ "เคียดแค้นอยู่ เจ้ารู้สึกอย่างนั้นรึ?"
ชิ "......."
ฮาคุ "ถ้าอย่างนั้นเพื่อนร่วมรบของฉันก็กำลังโดนเจ้าดูถูกอยู่ล่ะ" "เงยหน้าขึ้นแล้วมองตรง ๆ ไปที่คลอธพวกนั้นดูซะ!"

อ่านประโยคหน้านี้แล้วน้ำตาซึม

รูเน่ "....อะไรกัน!?" "มนต์สะกดของตัวอักษรถูกคลายออกจนหมด!?"
ชิ "แผลนี่ได้บอกฉันไว้ ว่าจงอยู่รอดและสืบทอดรอยต่อของเวลาสองร้อยกว่าปีนี้ต่อไป"

เป็นตอนที่อ่านแล้วคะแนนฮาคุซังพุ่งพรวด (T w T)
รู้สึกชอบขึ้นมาอีกจมเลยค่ะ
เข้าใจแล้วว่าทำไมท่านชิออนถึงเลือกฮาคุซังมากกว่า (-w-)

แต่แบบว่าเทารัสรุ่นก่อนก็หน้าตาบารันเลยไม่ใช่หรือคะนั่น (=[]=;
หรือเป็นไปได้ไหมว่า.... จะเปลี่ยนหน้าตาได้ก็ต่อเมื่อได้เป็นเคียวโก
ไม่ก็อยู่รอดไปอีกสองร้อยปีอะไรแบบนี้อะคะ (= 3=)
ว่าแต่ฮาคุซังที่เป็นซิลเวอร์ทำไมดูแล้วเหมือนเป็นผู้นำซะยิ่งกว่าเซจิซังที่เป็นโกลด์อีกล่ะเนี่ย...

อืมม ว่าแต่พูดแล้วตกลงคือคนที่ตายด้วยลอสแคนวาสเนี่ย จะไปรวมกับลอสแคนวาสด้วยใช่ไหมคะเนี่ย
คือ... ถ้าตายแล้วต้องมาตกลงนรกอีก
มันจะเป็นการช่วยยังไงกันล่ะอาโลน ข้าพเจ้าไม่เข้าใจค่ะ
ส่วนตัวแล้วรู้สึกความหมายของการช่วยของอาโลนกับรูเน่มันจะคนละความหมายนะคะ
ตกลงแล้วยังงง ๆ ว่าสื่อสารกันรู้เรื่องหรือเปล่าเอ่ย...