Da capo

Go!!
↓↓↓

เครดิต >> raw-paradise

ดาวแต่ละดวงก็คือหนึ่งตัวตนและคือความนึกคิดที่ย่อส่วนลงมา
และกาแล็คซี่ก็รวมขึ้นมาจากดาวเหล่านั้น
ตัวตนและความนึกคิดนับพันนับร้อยล้านที่ขยายให้เกิดพลังพร้อมกับกาแล็คซี่อื่น
ซักวันก็จะต้องปะทะกันเอง เพื่อลบล้างกันและกัน และนั่นก็ราวกับ

การกำเนิดของจักรวาล
หรือการต่อสู้ซึ่งมีตัวตนของตัวเองเป็นเดิมพัน
รวมทั้งการต่อสู้ของความดีชั่วในตัวของมนุษย์ด้วยเช่นกัน

เอ... สายตาก็ไม่ได้เหมือนคับข้องใจอะไรเลยนี่นา... (= =;

เดฟ "อุ๊ก...!!"
อัส "หึหึ.... ใช่แล้ว... ตาที่น่ารังเกียจนั่น...!! หึหึ... เดฟเทรอส!!" "เพราะแกมองฉันด้วยสายตาคับข้องใจแบบนั้น ฉันถึงได้อยากจะกำจัดแกทิ้ง!! "สุดท้ายฝาแฝดอย่างพวกเราก็มีแต่ต้องสู้กันเท่านั้น" "เพราะตัวตนของพวกเรามีแต่ทำให้ต้องหวาดกลัวกันเอง"

.......................................................... (=w=;;;
สรุปคือ พี่อัสแบบเปลี่ยนใจชั่วเพราะเรื่องพี่เดฟจริง ๆ หรือเนี่ย.... orz
อืมมมม สรุปคือ... เจมินี่คนพี่เนี่ย ชั่วเพราะน้องชายมาสองภาคเลย...

อา... จะว่าไงดีล่ะ พี่เดฟ... จ้องอีท่าไหนคะ? พี่อัสแกถึงเอาไปคิดมาถึงขนาดนี้!!
ทำไมมันเหมือนเทปคนละม้วนกับของพี่อัสเลยอ่ะ (=[]=;
นี่ล่ะน้า.. ไม่ยอมจับเข่าคุยกันแต่แรก เลยกลายเป็นแบบนี้เลย....
มิตะซังช่วยไปเทศน์พี่อัสในหัวข้อ "การสมานฉันท์กับชีวิตพอเพียง" ทีเถอะค่ะ (= =)

สรุปคือ พี่เดฟไป.... orz
เร็วจัง.... แต่ได้พี่อัสกลับมาแทน... ก็ยังดี (; w ;)
แอบคิดว่าถ้าเหลือครบสองคน พวกสเปคเตอร์คงแย่แน่...
แต่แอบคิดอีกว่า... ที่อาจารย์ให้เหลือพี่อัส (ที่ผมไม่ดำ) ไว้
เพราะจะได้ไม่ต้องลงสกรีนผิวกับถมดำที่ผมใช่ไหมคะเนี่ย....

นอกเรื่องเล็กน้อย
วันนี้ไปเดินห้างซื้อของกับท่านพี่มาค่ะ (ไปธนาคารเลย แวะกินข้าว เปล่าโดดงานนะคะ!)
กำลังจะใกล้คริสมาสต์แล้ว ก็เลยมีการเอาต้นคริสมาสต์ออกมาโชว์เต็มไปหมด
เห็นแล้วเลยนึกไปถึงพวกนิยายฝรั่งที่เคยอ่าน ประมาณว่า พอคริสมาสต์ที เขาก็จะมีการตัดเอาต้นสนไปทำต้นคริสมาสต์
เลยเกิดฉุกใจคิดว่า พอหมดคริสมาสต์แล้ว.. เขาเอาต้นคริสมาสต์ไปทำอะไร ถึงต้องออกมาตัดใหม่ทุกปี เลยหันไปถามท่านพี่

ท่านพี่ "อ้อ เคยอ่านเรื่องที่เขียนเกี่ยวกับเรื่องนี้มาเหมือนกัน"
ข้าพเจ้า "แล้วเป็นไงอ่ะ"
ท่านพี่ "เรื่องมันเล่าว่า มีต้นคริสมาสต์ต้นหนึ่ง ก็มีความฝันอยากจะเติบโตให้สูงใหญ่เสียดฟ้า แล้วไปเป็นเสากระโดงเรือ"
ข้าพเจ้า "อืม"
ท่านพี่ "แต่ปรากฏว่ามีคนไปเจอ เห็นขนาดเหมาะมือ เลยตัดมาทำต้นคริสมาสต์ แต่ตอนนั้นก็ยังดีใจอยู่ เพราะมีเอาไฟ เอาของประดับมาติด มีเด็กดีใจเยอะแยะ แต่พอจบช่วงคริสมาสต์แล้วก็โดนโยนเข้าห้องเก็บของไป"
ข้าพเจ้า "....อืม"
ท่านพี่ "แล้วพอนานเขามีคนมาเจอ ใบมันก็เหี่ยวหมดแล้ว เลยเอาไปผ่าเป็นฟืนใช้แทน"
ข้าพเจ้า "........................................................................................."

นิทานบ้าไรเนี่ย!!
ฟังแล้วขมขื่นในชีวิตเลยค่ะ (T[]T)
ท่านพี่บอกไม่แน่ใจ น่าจะเป็นนิทานของแอนเดอร์สัน ... (คนแต่งเรื่องเจ้าหญิงเงือก กับ เจ้าชายแห่งความสุข)
ถ้าเป็นแอนเดอร์สันก็เข้าใจอ่ะค่ะ ฟังกี่เรื่องกี่เรื่อง ตรมใจกับชีวิตเหลือเกิน orz
ไม่ใช่ว่าไม่เข้าใจถึงความหมายที่อยากจะสื่อนะคะ แต่มันฟังแล้วทรมานใจหลาย.... (; w ;)

ว่าแล้ว ก็ไปหาการ์ตูนอ่านย้อมใจดีกว่า
อากาศช่วงนี้เย็นมากแล้วนะคะ รักษาด้วยกันด้วยค่า (><)

เออ ขอติดเม้นท์ไว้ก่อนนะคะ m( _ _;)m